«مدرسه نسل چهارم» روشی برای توصیف مدلی مدرنتر و دیجیتال از آموزش است که برای سازگارکردن مدرسه با جامعه جهانی مبتنیبر فناوری شکل گرفته است.
به گزارش مرکز ارتباطات و اطلاعرسانی معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان ریاستجمهوری، در وضعیتی که نسل چهارم آموزش با هدف توسعه مهارتهایی چون تفکر انتقادی، خلاقیت، مهارتهای دیجیتال و حل مسئله، مدرسه دیجیتال و مشارکتی را با ویژگیهایی چون استفاده یکپارچه از هوشمصنوعی، سکوهای برخط، واقعیت مجازی، رایانش ابری، یادگیری شخصیسازیشده، آموزش مبتنیبر پروژه و مسائل واقعی و همکاری جمعی در سطح جهانی پیشبینی میکند مدرسه نسل اول، به سادگی مدرسهای سنتی برپایه تدریس به شکل سخنرانی یکطرفه و یادگیری مبتنیبر حفظکردن کتابهای درسی است.
اینمیان، مدرسه نسل دوم که مدرسهای فعالتر است روشهای آموزشی مشارکتیتر، کارهای گروهی، کارگاهها و بحثهای کلاسی به آن راه یافته و درنتیجه دانشآموزان نقش فعالتری در یادگیری ایفا میکنند.
اما مدرسه نسل سوم را میتوان نسخه سادهتری از مدرسه نسل چهارم دانست؛ مدرسهای برپایه فناوری که رایانه، اینترنت و تختههای هوشمند به کلاسهای آن وارد شده و استفاده از سکوهای دیجیتال و منابع برخط در آن رواج دارد.
در مدرسه نسل سوم، آموزگار بیشتر نقش راهنما و تسهیلگر دارد نه فقط ارائهدهنده مطالب و دانشآموز در فرآیند یادگیری نقش محوری ایفا میکنند.
اما ازآنجاکه مدرسه نسل چهارم، مدرسهای نوآورانه، دیجیتال و متمرکز بر مهارتهای آینده است از هوشمصنوعی و فناوریهایی چون واقعیت مجازی و واقعیت افزوده بهعنوان ابزارهای اصلی در آموزش بهره میگیرد.
این به کارگیری فقط به دانشآموزان محدود نمیشود بلکه سیاستگذاری کشورها بر تربیت دانشآموزانی است که به شیوهای موثر و اخلاق مدار بتوانند از این مدلهای آموزشی آیندهنگر استفاده کنند.
فرآینو